02-06-06

Paard van Troje

Go with the flow en ondertussen de deur laten openstaan voor anderen, het lijkt allemaal mooi in theorie maar ik weet dat ik dit niet kan realiseren in de praktijk.  Op dat vlak ben ik een "alles of niets"-meisje, ofwel geef ik me voor de volle 100% ofwel zie ik er liever vanaf. 
Een relatie aangaan met in mijn achterhoofd de gedachte dat ik blijf uitkijken totdat er iemand anders op het toneel verschijnt, dat kan ik niet.  Volgens mij bestaat een goede relatie ondermeer uit de wil om ze te laten slagen (waardoor een "open deur" een contradictie is) evenals het evenredig engagement en de commitment van beide partners hiervoor.  Althans dat is toch wat ik van mijn toekomstige verlang en wat ik bijgevolg ook niet anders kan dan van mezelf te eisen naar een relatie toe.

Deze gedachtengang bepaalde de voorbije twee dagen grotendeels mijn besluit om er vanaf te zien omdat net hier het schoentje knelt.  Bij mij is er geen spoor te merken van vlinders, misschien wel enkele glimwormpjes maar dat komt doordat het altijd fijn en aangenaam is als je weet dat er iemand is die verliefd op je is.  Het streelt je ego en daar is niemand ongevoelig voor, lijkt me. 
Ik zou het dan ook niet oprecht vinden om mezelf in een relatie te storten waarbij mijn inzet niet 100% is.  Een schuldgevoel overvalt me reeds bij het idee alleen al dat ik hem aan het lijntje zou houden.  Alsof ik als het "paard van Troje" liefdevol zou worden binnengehaald om enige tijd later vernieling en pijn binnen zijn stadsmuren te zaaien.  Daar pas ik liever voor, want hij is een vriend en dat zou ik graag zo houden.

Dat was dus mijn gedachtengang tot deze avond, tot we hadden afgesproken.  Ik had hem namelijk beloofd om iets te gaan eten zodat we konden praten.  Het was fijn, gezellig, romantisch... enfin de ganse santeboetiek en toen begon mijn gedachtengang van de afgelopen twee dagen op haar grondvesten te wankelen.  Ik kon geen enkele reden bedenken waarom iemand een man als hij zou laten staan.  Hij is charmant, lief, attentvol, knap, humoristisch, een interessante gesprekspartner... enfin eigenlijk alles wat je wensen kan.  Dus nu krijg ik kop noch staart aan mezelf, wat verwacht ik dan eigenlijk nog meer?  Ewel dat ik het ook niet weet... misschien de klik of de vonk of hoe je het ook mag noemen.  Dat is het enige wat ontbreekt om het plaatje compleet te maken en ik sta ervan verwonderd hoe het ontbreken van één enkel iets zo bepalend kan zijn.  Aanmaakhout, kolen, bbq en eten kunnen aanwezig zijn maar helaas zonder vonk lukt het niet om een maaltijd te bereiden.  Misschien vind ik binnen een paar weken wel de magnesiumstick waarmee het vuur aangestoken kan worden en zoek ik inderdaad problemen waar er geen zijn. 
Maar zo zit ik nu éénmaal in elkaar, hij moet mijn wereld op zijn kop kunnen zetten en dat doet hij momenteel nog niet.  Voor mij voelt het op dit moment verkeerd aan om een relatie te beginnen, het lijkt de omgekeerde weg te zijn.  Miss Rosie wil eerst de vlinders... dan pas de man die voor het tumult in haar buik zorgt. 

23:53 Gepost door Rosie | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

Mja Ik ben ook ooit eens in zo'n relatie gerold. Hij smoorverliefd op mij, 'k had hem al een paar keer afgewezen en toen begon ik ook zo te denken, tja waarom niet? En hij is toch eigenlijk wel een lieve jongen en zo? Anderhalf jaar zijn we samen gebleven en uiteindelijk heb ik het uitgemaakt en hem veel pijn gedaan. Dat had niet mogen gebeuren.

Gepost door: Mja | 03-06-06

that's more like it :)

Gepost door: An | 03-06-06

vrienden Langs de ene kant zou ik je willen zeggen... go for it... laat de boel de boel en geniet van deze mooie momenten MAAR en dat is het gevaar denk ik ... als je niet eerlijk bent in je gevoelens, voor je zelf en voor hem, dan zou het wel eens kunnen dat je op een bepaald moment een "partner" maar ook een goeie vriend kwijt bent!
En soms is een vriendschap toch heel veel waard!

Dikke knuffel en "carpe diem"

Gepost door: zomaar een commentaar | 03-06-06

* Juist hetzelfde heeft zich hier vorig jaar afgespeeld .. Ik kon het ook niet. Toen hij een vriendin had (en nu nog) dacht ik wel "hij is lief, zou alles voor mij doen, waarom heb 'k het geen kans gegeven?!" maar ondanks dat hij nog altijd alles zou over hebben voor mij: nope, geen vlinders. Onlangs ook gemerkt dat 'k mij aan bepaalde dingen wel erger dus da had toch ni goe gekomen. Ik ben blij da 't bij vriendschap gebleven is :) Zal men ware die heel men wereld op zen kop zet nog wel tegen komen zeker :p

(welcome back trouwens, beetje heel laat ontdekt ma kom :)

Gepost door: LittleStar | 05-06-06

het vlindertje zal nog in de cocoon zitten.... nog een fijne avond

Gepost door: MIEKE | 05-06-06

hopelijk krijgt het vlinderke de mogelijkheid om uit zijne cocoon te komen ...

Gepost door: Umpie | 06-06-06

Hé Rosie Even komen bijlezen want dit was alweer een tijdje geleden hé...
Weer allemaal heel mooi en stijlvol beschreven maar in mijn ogen in het kort samen te vatten... volg je gevoel en doe niets tégen dat gevoel in !!! Zo simpel is dat volgens mij... de vonk is er duidelijk niet, je wereld wordt NIET op zijn kop gezet en de vlinders zijn (voorlopig althans) je buikje nog niet binnengedrongen... Dus Miss Rosie, geen paniek... het complete plaatje is ook voor jou weggelegd maar jij bent tenminste een wijze Dame, niets overhaasten en bij de minste twijfel stort je je niet in een roemloos avontuur. Vele jongeren kunnen een voorbeeld nemen aan jouw wijze gedachtengang. proficiat !!!
Lieve groetjes
Lucky

Gepost door: Lucky | 06-06-06

HEY ROSIE HET IS WEEKND
JOEPIEEEEEEEEEEEEEEEE

Gepost door: MIEKE | 09-06-06

mss moet Rosie es inzien dat niet alles volgens een juist patroontje kan verlopen... ;o) Nee, meid, soms moet je je in een avontuur storten :)

Gepost door: Anne | 10-06-06

De commentaren zijn gesloten.