17-05-06

Lichtheid...

Het is hier al een poosje stil... ik werd er daarstraks op gewezen door een paar bezorgde mails en de lieve reactie van Ghandi. 

Bloggen heeft voor mij steeds een therapeutisch effect gehad, het laat me toe mijn gedachten te ordenen.  Zoals de meesten wel weten lijkt mijn hoofd vaak op een garenwinkel waar een dolle hond doorheen geraasd is. 
Het opschrijven van mijn gedachten, gevoelens en emoties zorgt ervoor dat ik al de knopen uit de bollen garen kan ontwarren en de bollen wol netjes kan ordenen.  Hoe groter de warboel in mijn hoofd, hoe meer ik de nood voel om alles op te schrijven...

De reden dat het hier al een poosje stil is, is dus niet te wijten aan het feit dat ik overmand ben door verdriet, integendeel...  Ik heb het vrij snel een plaatsje kunnen geven.  Ten eerste omdat het niet in mijn karakter ligt om me te wentelen in verdriet, zowiezo moet je vooruit dus waarom dan niet zo snel mogelijk je krachten weer bijeen rapen?  Ten tweede zijn we nog altijd vrienden dus eigenlijk heb ik niets verloren.  En ten derde, en dat vind ik het allerbelangrijkste... ik zit voor het moment ongelofelijk goed in mijn vel: ik geniet van mijn werk, ik leer veel nieuwe mensen kennen, ik ben al dagen achtereen enorm welgezind en vrolijk en... er zijn momenteel geen knopen in mijn bollewollehoofd te bespeuren. 
Ik ben tevreden met hoe mijn leven voor het ogenblik loopt.  Ik observeer, ik leer en ik geniet.  Het is lang geleden dat ik me nog zo in evenwicht heb gevoeld.  Ik loop over van het zelfvertrouwen, ben complexloos, heb geen angsten, zorgen of twijfels... het lijkt net alsof ik voor het ogenblik met een onnoemelijke lichtheid door het leven dans.  Alsof ik beslist heb om mijn leven - en vooral mijn hoofd - niet meer te belasten met plannen, lijstjes, rampscenario's, etc.  Net zoals bij het dansen, volg ik enkel en alleen nog mijn buik.  Waar dit alles plots vandaan komt weet ik niet... uit mezelf denk ik.  Ik heb het gevoel dat ik één ben met mezelf, dat ik een goede vriend geworden ben van mezelf, dat ik mezelf graag zie...  (zonder enige arrogante bijklank welteverstaan, want ik ben me bewust van mijn tekortkomingen).  Content zijn met jezelf, zonder blind te zijn voor verbeteringen en zonder hoogmoed... dat geeft een ongelofelijk goed gevoel.  En blijkbaar straalt het af want ik heb nog nooit zoveel complimenten gekregen als in de afgelopen week.

Dus aan mijn drie lieve, bezorgde lezers: don't panic als hier weinig te lezen valt, het betekent dat mijn bollewollehoofd op orde staat ;-)

21:36 Gepost door Rosie | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

Commentaren

Maar drie lieve bezorgde lezers Rosie ? Volgens mij zijn er wel meer hoor die hier met de regelmaat van een klok komen lezen én bezorgt zijn om jou... althans, als ik afga op de reacties...
Fijn te lezen dat het goed met je gaat... uiteraard gaat het goed met je want je weet van aanpakken en het lukt je wonderfijn om steeds maar uit dat ongewenst dal te kruipen... het moet gezegd, je hebt karakter en doorzettingsvermogen. Proficiat en doe zo voort. Laat die garenwinkel maar voor wat hij is en blijf positief vechten... en ja, waarom niet, die bollen wol staan beter als ze netjes geordend zijn...

Lieve groetjes meid en volhouden hé

Gepost door: Lucky | 17-05-06

:o) Ik reageer just op dezelfde manier ... ik herken mezelf in je postje, ik heb ook niks speciaals te bloggen ... 't gaat gewoon goed dus dan is het wat kalmer, bloggen is niet meer zo nodig. 't mag ook wel eens hé. We hebben vaak genoeg aan onszelf getwijfeld, ons slecht gevoeld ... en nu we er staan, nu we ons goed voelen ... Awel, nu gaan we ervan genieten si. :o)) Dat de wereld ma op mij afkomt, ik kan het aan, olé! :o) Misschien klein en fijn, maar dapper, neh! *ikke op tafel met vuist en mini-spierballen in de lucht*
Kortom, ik ben echt blij dat je je ook zo voelt. :o))
Veel liefs

Gepost door: Ikke | 17-05-06

mag ik? mag ik je ten dans vragen? Het lijkt me leuk om samen over de dansvloer te glijden, klassieke muziek, veel volk, veel mensen ook, en wij uitgedost in galakledij. trekt dit beeld je aan? je weet me te vinden hé! :-)

Gepost door: ome peetie | 17-05-06

. Fijn zulks te horen! :)

Gepost door: ghandi | 18-05-06

Ja.. .. ik had ook de neiging om minder te schrijven als het beter met me ging. Maar ik heb ondervonden: regelmatig opschrijven van de dingen die goed lopen.. hebben een therapeutisch effect op me als ik weer dreig een beetje depri te worden :) Gek hé?

Maar fijn dat het zo goed met je gaat! Geniet alvast van je weekend!

Gepost door: Mystic Flower | 18-05-06

leven een mens moet al eens de dingen laten voor wat ze zijn en voort gaan en ik denk dat jij dit nu doet
gewoon leven zonder al te veel capsones en dat kan aangenaam zijn als je niet al te zwaar heft aan de dingen die je tegen komt
nog een hele leuke tijd gewenst....
xx

Gepost door: MIEKE | 21-05-06

wel het is fijn die dingen te horen... Laat die honden (het waren toch honden, hé) niet meer toe te razen... :)

Gepost door: Anne | 22-05-06

wie beter dan te kiezen om deze tekst kracht bij te zetten dan DEGAS? Zijn pastel, zijn frêle danseressen... De breekbaarheid die toch ondersteund wordt door de kracht en het gerechte lichaam... Efemere sluiers die lopen over de randen van het schilderij... Waas voor je ogen...
Degas, een uitstekende keuze!
Dans zou ik zeggen!!!
x

Gepost door: abnormalia | 23-05-06

zijde nu opnieuw verdwenen?

Gepost door: Anne | 27-05-06

SLAAPWEL tot morgen

Gepost door: MIEKE | 27-05-06

=^..^= een dikke knuffel.....

ik ben je niet vergeten hoor

Gepost door: Talleke | 28-05-06

*** geen nieuws, goed nieuws...
fijne avond Rosie...
Lieve groetjes
Lucky

Gepost door: Lucky | 29-05-06

De commentaren zijn gesloten.