30-04-06

Soep...

Moe maar tevreden...
zo voel ik me voor het ogenblik. 
Het zag er deze ochtend, toen ik naar het werk reed, nochthans niet naar uit dat mijn dag nog iets of wat in zijn plooi zou vallen.  Opgestaan met een ochtendhumeur van hier tot in China, dingen van het weekend die blijkbaar nog nazinderen, piekeren of ik een nieuwe jobaanbieding zal aanvaarden en dan nog al die andere dingen die al een tijdje in mijn hoofd rondspoken. 
Mijn hoofd leek deze ochtend dus op een kom soep... geen gladde roomsoep of heldere bouillon maar van die minestronesoep met heel veel verschillende stukjes in.  Waarbij je met je lepel op zoek gaat naar een vermicelli-sterretje maar een gehaktballetje bovenvist.

Met mijn gedachten overal behalve bij het werk, stak ik deze ochtend de sleutel in het slot.  Het was er onmiddellijk razend druk en de vele babbels met mensen van allerlei slag en stoot, allerlei nationaliteiten... het gaf me onverwacht enorm veel energie en in een kwartier tijd transformeerde ik van miss "kom niet te dicht of ik bijt" naar miss "we gaan er eens invliegen vandaag".  En de ommeslag naar een positievere en vriendelijkere stemming heeft geloond :-)  Met mijn charmantste glimlach en mijn verkoperstactieken heb ik deze middag mijn eerste en meteen het allerduurste stuk verkocht *Jipieeeeeeee!*.  Vanaf toen was de druk van "de eerste" eraf en zag ik het als een plezant spelletje.  Harde verkoopstechnieken zijn niet aan mij besteed, ik zou mij er slecht bij voelen dus als de mensen gewoon even een praatje willen maken is dat voor mij ook goed, zolang ik daardoor geen mogelijke verkoop misloop.  Vreemd hoe mensen dikwijls content zijn met een simpele babbel en een luisterend oor.  En ik moet zeggen, het doet evenveel deugd om een oud madammeke te zien buitenstappen, content dat ze even met iemand heeft kunnen praten, als het koppel dat een uur ervoor mijn duurste stuk had gekocht.  Voor ik het wist was het tijd om naar huis te gaan, moe maar tevreden...  Tevreden over mijn werkdag maar vooral over het feit dat ik mij niet blijven wentelen heb tussen die verdraaide vermicelli en balletjes van de minestronesoep.

20:19 Gepost door Rosie | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

ondanks mijn warhoofd ondanks mijn weinige slaapuren
heb ik nooit last van een ochtendhumeur

al kan ik wel bijten

maar tkomt omdat ik geen soep lust denk ik :-)
alleen roomsoepen :-)
x

Gepost door: abnormalia | 30-04-06

lekkere soep... ...minestrone dan nog wel... hmmm, lekker. Is trouwens één van mijn lievelingssoepjes ;o)))
Zo zie je hé Rosie hoe een mens soms -op een korte tijdsspanne- zomaar van "humeurstoestand" kan veranderen... in jouw geval heel positief trouwens !!! Niet te veel piekeren meiske en gewoon jezelf blijven zijn... mét je goede en af en toe eens minder goede dagen, datheeft elkeen van ons wel eens in zich ;o)))
Lieve groetjes

Gepost door: Lucky | 30-04-06

Proficiat! Met je eerste verkoop!! Dat er nog vele mogen volgen!!

Knuffel, An*

Gepost door: An | 01-05-06

wel nen helen dikken proficiat met de verkoop...

Gepost door: Steffie | 01-05-06

awel awel alles gaat wel redelijk goed bij jou... Een geboren talent... :)

Gepost door: Anne | 01-05-06

jij hebt schrijftalent leuke woensdag

Gepost door: mieke | 03-05-06

*** Ik hoop dat het bij jullie even mooi weer is als hier bij ons Rosie EN natuurlijk dat je daar dan ook heerlijk kan van genieten ;o)))
Lieve groetjes van Lucky

Gepost door: Lucky | 03-05-06

De commentaren zijn gesloten.